در مقاله‌ای تازه، MarketWatch، نقش استیبل‌کوین‌ها و مخاطرات آن را در اکوسیستم مالی جدید بررسی کرده است.

پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد ارزش بازار استیبل‌کوین‌ها می‌تواند از حدود ۳۰۰ میلیارد دلار فعلی به چند تریلیون دلار تا سال ۲۰۳۰ برسد.

طبق این بررسی، برای اینکه استیبل‌کوین‌ها به‌ عنوان ابزار پرداخت روزمره پذیرفته شوند، باید دو شرط محقق شود؛ پذیرش گسترده از سوی فروشندگان (به‌دلیل کارمزد کمتر نسبت به کارت‌های بانکی) و تمایل مصرف‌کنندگان به نگهداری آن‌ها.

اما قانون GENIUS Act پرداخت سود به دارایی‌های استیبل‌کوین را ممنوع کرده و این موضوع به نحوی انگیزه کاربران برای نگهداری طولانی‌مدت را تضعیف می‌کند. به‌ دنبال این محدودیت، برخی شرکت‌ها مثل Coinbase برنامه‌هایی برای سوددهی غیرمستقیم از طریق پلتفرم‌های DeFi راه‌اندازی کرده‌اند؛ مثلاً ارائه بازده سالانه حدود ٪۱۰.۸ برای سپرده‌های استیبل‌کوین را در دستور کار گذاشته‌‍اند. اما این مدل‌های سودده، استیبل‌کوین را از هدف اولیه‌اش، یعنی ابزار پرداخت امن و پایدار، به سمت دارایی سفته‌بازانه سوق می‌دهند. بازده‌های بالا، همراه با اهرم مالی، ریسک لیکوییدیتی و سقوط ناگهانی قیمت وثیقه‌ها را افزایش می‌دهند. در نتیجه، استیبل‌کوین‌ها ممکن است به‌جای کاهش نوسان، خود به منبع ناپایداری تبدیل شوند.

به این ترتیب، استیبل‌کوین‌ها در آستانه دو مسیر متفاوت‌اند؛ یا به عنوان پول دیجیتال امن و پرکاربرد در نظام مالی پذیرفته می‌شوند یا به عنوان ابزار سودمحور پرریسک در فضای DeFi رشد می‌کنند و هدف اولیه‌شان را از دست می‌دهند.

نویسنده تاکید می‌کند که آینده این صنعت به تعادل میان کاربرد واقعی و انگیزه‌های سودآور بستگی دارد و اگر این تعادل برقرار نشود، استیبل‌کوین‌ها می‌توانند ریسک سیستمی تازه‌ای در اقتصاد دیجیتال ایجاد کنند.